ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 245 ق)، عارف و محدث. از مشایخ بزرگ خراسان و از طبقه اول صوفیان و از مشایخ سلسله طیفوریه بود كه با بایزید بسطامى معاصر و با وى ملاقات داشت. با حاتم، اصم، ابوحاتم عطار و احمد بن حنبل هم صحبت و استاد ابوعبداللَّه الجلاء و ابوعبید بسرى بود و از نعیم بن حماد و محمد بن عبداللَّه بن نمیو حدیث شنید و فتح بن شخرف و عبداللَّه بن احمد بن حنبل از او روایت كرده‏اند. در بصره فوت كرد. ابونصر سراج در «اللمع» به كتابى از آثار او اشاره دارد و عبارتى نیز از آن نقل مى‏كند، امّا امروزه چیزى از آن كتاب باقى نمانده است. اقوال وى به صورت پراكنده در آثار پیشینیان آمده است و كراماتى چند به او نسبت مى‏دهند و ابیاتى در بیان نشانه‏هاى محبت نیز هم.